જોગીડાના જાદુ…

પ. પુ. યોગીજી મહારાજનો આજનો પ્રેરણાદાયી પ્રસંગ
૫-૬-૧૯૬૮, ગોંડલ

18579647 271324360005715 251620349798514688 n

જોગીડાના જાદુ

આ વખતે હર્ષદભાઈ દવે સાથે તેમનો પુત્ર વાસુદેવ વેકેશનમાં ગોંડલ સ્વામીશ્રીનાં દર્શન સમાગમ માટે આવેલો. સ્વામીશ્રીને યુવકોને નિર્જળા ઉપવાસ કરાવવાનો બહુ આગ્રહ; પણ વાસુદેવ એકાદશી પણ ફરાળ લઈને કરતો. એવામાં સુદ નોમની સવારે વાસુદેવ સ્વામીશ્રીનાં દર્શને ગયો ત્યારે સ્વામીશ્રી આરતી કરીને ખુરશીમાં નીચે આવતા હતા. વાસુદેવને જોતાં જ નજીક બોલાવીને સ્વામીશ્રી કહે : ‘આજે નોમ છે, તો તમે નિર્જળા અપવાસ કરજો.’
‘પણ બાપા ! મેં સવારમાં ચા પીધી છે.’
સ્વામીશ્રી કહે : ‘વાંધો નહીં, હવે કાંઈ ન લેશો.’ એમ કહી આશીર્વાદનો ધબ્બો માર્યો.

સખત ગરમીના આ દિવસો હતા. વાસુદેવે મહાયત્ને દિવસ પસાર કર્યો, પણ રાત્રે ઊંઘ કેમ આવે ? તેણે મનમાં નક્કી કર્યું કે ‘૫૨મ દિવસે એકાદશી આવે છે, તો સ્વામીશ્રીને ચોખ્ખું કહી દેવું કે હું ફરાળી એકાદશી કરીશ, પરંતુ નિર્જળા ઉપવાસ નહી થાય !’ તે રાત્રે ૧૨-૦૦ વાગે પારણા કરીને સૂઈ ગયો.
બીજે દિવસે સ્નાન-પૂજા બાદ અલ્પાહાર કરીને તે દર્શને ગયો. ભીડ બહુ હતી તેથી સ્વામીશ્રીને મળ્યા વિના જતો રહ્યો.
બપોરે ૧૨-૦૦ વાગતાં રવામીશ્રી ભોજનશાળામાં પધાર્યા. અહીં સૌને પીરસાવીને સામે ખુરશી નાખી સ્વામીશ્રી બેસતા. આ નિત્યક્રમ જેવું હતું. કયારેક પોતે પંગતમાં પીરસે પણ ખરા. પહેલી પંગત પછી સ્વામીશ્રી જમવા માટે જતા.
અચાનક જ સ્વામીશ્રીએ વાસુદેવને જોયો અને તુરત જ પોતાની પાસે બોલાવીને તેના ગળે હાથ ફેરવીને કહેવા લાગ્યા : ‘કયાં ગયા હતા ? મેં સવારે તમારી બહુ વાટ જોઈ. તમને પ્રસાદી આપવી હતી. લીંબુનું પાણી પીધુ ?’
‘હા, બાપા !’
‘તમારે અમારાથી છેટું ન રહેવું. તમે પાસે હો તો અમને બહુ કેફ રહે.’ સ્વામીશ્રી હેતથી બોલી રહ્યા હતા.
‘નાના છો પણ કેવા ઉપવાસી! ગઈકાલનો ઉપવાસ કેવો લાગ્યો ?’ સ્વામીશ્રીએ એકદમ જ પૂછ્યું.
તેથી વાસુદેવથી સાહજિક બોલાઈ ગયું : ‘ઉપવાસ સારો ગયો.’
‘પારણાં કયારે કર્યા ?’
‘બાપા ! રાત્રે ૧૨-૦૦ વાગે પારણાં કરીને સૂઈ ગયો હતો.’
‘રાત્રે ૧૨-૦૦ વાગે પારણાં ન કરાય.’ સ્વામીશ્રીએ હેતથી સમજૂતી આપી : ‘વહેલી સવારે ૩-૦૦ વાગે નાહી-ધોઈ, પૂજા કરીને પારણાં કરાય.’
વાસુદેવ તરત જ બોલી ઊઠચો : ‘ભલે બાપા ! હવે તેમ કરીશ !’
સ્વામીશ્રીએ પણ તરત જ આશીર્વાદનો ધબ્બો આપી દીધો. કહે : ‘કાલે એકાદશી છે, તો નિર્જળા કરજો !’
વાસુદેવ એ રુચિમાં ભળી ગયો. સ્વામીશ્રીએ આશીર્વાદનો બીજો ધબ્બો આપતાં કહ્યું : ‘હવે તમે જમી લો…’
આટલો બધો વાર્તાલાપ સ્વામીશ્રી સાથે થયો. તેમાં તેને ખબર ન રહી કે મારે સ્વામીશ્રીને શું કહેવાનું હતું અને શું કહી બેઠો! સ્વામીશ્રીએ તેનાં ઇન્દ્રિય-અંત:કરણને વશ કરી, નિર્જળા ઉપવાસની હા પડાવી લીધી !

સ્વામીશ્રી જીવને અધ્યાત્મનો ઢાળ પાડવા અને તે માર્ગે સહભાગી કરવા એવી કળા અપનાવતા કે તે અલૌકિકતાથી ભાવિક સહજ નમી પડતો અને એમના પ્રેમાળ વશીકરણમાં આવી જતો.

જોગીડાના જાદુ…

by Govind Parmar time to read: <1 min
0